تعاریف قانونی
آيين نامه اجرايي قانون ملي شدن جنگل ها(مصوب 6/6/1342هيأت وزيران )
تعاريف

ماده 1- از لحاظ اجرايي مفاهيم زير از اصطلاحات مذكور در قانون ملي شدن جنگل ها و اين آيين نامه استنباط مي شود.
1- جنگل يا مرتع يا بيشه طبيعي عبارت از جنگل يا مرتع يا بيشه اي است كه به وسيله اشخاص ايجاد نشده باشد.
2- بوته جنگلي - رستني هاي خودروي و خشبي است كه ساقه آنها بطور طبيعي كمي بالاتر ازسطح خاك منشعب شده باشد و نوع
ٹ در جنگل ها يا اراضي جنگلي يا بيشه ها مي رويد.
3- بوته كويري - كليه نباتات خودروي چندساله به جز درخت كه در كوير و بيابان مي رويدبوته كويري ناميده مي شود.
4- كنده - آن قسمت از تنه درخت كه پس از قطع در زمين باقي بماند كنده ناميده مي شود.
5- اراضي جنگلي :
الف - زمين هايي كه در آنها آثار و شواهد وجود جنگل از قبيل نهال يا پاجوش يا كنده درختان جنگلي بطور گروهي يا پراكنده وجود داشته باشد مشروط بر آن كه در تاريخ ملي شدن جنگل هاتحت كشت نباتات يك ساله يا آيش زراعت مزبور نبوده باشد.
ب - زمين هايي كه در آنها درختان خودروي جنگلي بطور پراكنده وجود داشته باشد و حجم درختان موجود در حوزه شمال از آستارا تا گليداغي در هر هكتار كمتر از يك صد متر مكعب و درساير مناطق ايران كمتر از بيست متر مكعب باشد مشروط بر آنكه در تاريخ ملي شدن جنگل هاتحت كشت نباتات يكساله با آيش زراعت هاي مزبور نبوده باشد.
ج - اراضي كه درختچه يا بوته هاي خودروي جنگلي به طور انبوه يا پراكنده در آنها وجود داشته باشد مشروط بر آنكه در تاريخ ملي شدن جنگل ها تحت كشت نباتات يك ساله يا آيش زراعت هاي مزبور نبوده باشد.
تبصره - چنان چه در اراضي بند ب درختان شمشاد وجود داشته باشد و حجم آنها بيش از سي متر مكعب در هكتار باشد اين قبيل اراضي مشمول اراضي جنگلي نبوده و جنگل شمشاد محسوب مي گردد.
6- مرتع - اعم است از مشجر و غيرمشجر.
7- مرتع غيرمشجر - زميني است اعم از كوه و دامنه يا زمين مسطح كه در فصل چرا داراي پوششي از نباتات علوفه اي خودرو بوده و با توجه به سابقه چرا عرفاّ مرتع شناخته شود. اراضي كه آيش زراعتند ولو آنكه داراي پوشش نباتات علوفه اي خودرو باشند مشمول تعريف مرتع نيستند.
8- مرتع مشجر - چنان چه مرتع غيرمشجري داراي درختان جنگلي خودرو باشد مرتع مشجرناميده مي شود مشروط بر آن كه حجم درختان موجود در هر هكتار بيش از يك صد متر مكعب باشد.
تبصره - اراضي ماسه اي ساحلي دريا تا حدود سيصد متر بين جاده ساحلي و دريا ولو آن كه واجد شرايط فوق باشند مشمول تعريف اراضي جنگلي و مرتع (مشجر يا غيرمشجر) نخواهد بود.
9- توده جنگلي - قطعات مجزايي از جنگل يا مرتع مشجر كه وسعت سطح آن كمتر از دوهكتار و حجم درختان جنگلي موجود بيش از سيصد متر مكعب در هكتار باشد.
10- باغ - در مناطق جنگلي باغ به محلي اطلاق مي شود كه داراي شرايط زير باشد:
       1- حدود آن به نحوي از انحا مشخص و معين شده باشد.
       2- حجم درختان جنگلي خودروي آن از پنجاه متر مكعب در هكتار تجاوز نكند.
       3- حداقل در هر هكتار آن يك صد عدد درخت بارده يا مجموعا دويست عدد درخت بارده وجوان دست كاشت ميوه اي وجود داشته باشد.
       4- لااقل نه دهم سطح آن از كنده و ريشه درختان جنگلي پاك شده باشد.
تبصره - در باغاتي كه حداقل دو سوم درختان ميوه اي آن ها در تاريخ تصويب قانون ملي شدن جنگل ها بارده بوده اند حجم درختان جنگلي موجود آن ها مشمول حد نصاب مقرر در بند 2 نخواهدبود.
11 -طرح جنگلداري - طرح جنگلداري طرحي است كه در آن مقدار و محل و موقع برداشت و نحوه بهره برداري و عمليات و عمراني كه در داخل جنگل يا جنگل هاي مربوطه بايد به عمل آيد درج شده و به تصويب سازمان جنگلباني ايران رسيده باشد و در اين آيين نامه هرجا ذكري از طرح مي شود منظور طرح جنگلداري است .
12 -مصارف روستايي - مصارف روستايي عبارت از مصارف چوبي و سوختني است كه موردنياز فردي يا دسته جمعي ساكنين دهكده هاي مجاور جنگل و جنگل نشينان باشد از قبيل مصارف ساختمانهاي مسكوني ، مساجد، درمانگاه ها، مدارس ، انبار، اصطبل ، سدهاي چوبي ، پل ، آبدنگ ،پادنگ ، تلمبار، پايه براي محصور كردن مزارع و باغات و محاوط و امثال آنها.
13 -دهكده مجاور جنگل - دهكده اي است كه اراضي آن لااقل از يك طرف به جنگل متصل باشد.
14 -گرده بينه يا گرد بينه - قسمتي از تنه درخت است كه تقريبا استوانه اي شكل بوده و از آن انواع چوب يا روكش تهيه مي شود.
15 چوب تونلي ـ گردبينه يا شاخه هايي است كه در معادن مصرف مي شود و قطر ميانه آنها بين 6 تا 20 سانتي متر باشد.
16 -استر (
STERE) - مقدار هيزمي است كه يك متر مكعب فضا را اشغال نمايد و هر استرمعادل 6/0 متر مكعب محسوب مي شود.
17 -درختان جنگلي شمال ايران از نظر اجراي اين آيين نامه به شرح زير دسته بندي مي شود:
        دسته اول - زربين ، ارس ، سرخ دار، گردو و آزاد.
        دسته دوم - راش ، بلوط، زبان گنجشك ، ملچ ، افرا، شيردار، آلو كك ، توسكا، نمدار.
        دسته سوم - اوجا، سفيد پلت ، كلهو، ممرز.
        دسته چهارم - ساير گونه ها.

هيأت وزيران در جلسه مورخ 6/6/ 1342بنا به پيشنهادشماره 3761 س ج مورخ 26/4/1342 وزارت كشاورزي در اجراي ماده دوازدهم قانونملي شدن جنگل ها مصوب27 /10/1341 آيين نامه اجرايي زير را تصويب نمودند.
چاپ | ارسال به ديگران  |